Trąba powietrzna

Gilad Atzmon to urodzony w Jerozolimie (1963) saksofonista, klarnecista i flecista. Dzieciństwo i młodość spędził w Izraelu, zdobywając wykształcenie muzyczne i na co dzień obserwując wyniszczającą wojnę pomiędzy rodakami a Palestyńczykami. Wreszcie pozbawiony złudzeń, porzucił Izrael i udał się do Anglii by studiować filozofię. Tam poznał perkusistę Asafa Sirkisa (gościł w Żaku w maju 2005 r.), zainteresował się muzyką Środkowego Wschodu, Północnej Afryki i Wschodniej Europy. Atzmon powołał w Londynie Orient House Ensemble i zaczął na nowo definiować własne korzenie w świetle rzeczywistości politycznej.

Teraz określa się jako zdeklarowany artysta polityczny. Muzyka Gilada Atzmona coraz bardziej zmierza w kierunku kulturalnej hybrydy. Na płycie, „Exile” (2003), Atzmon wraz z kolegami próbują opowiedzieć historię Palestyny.

“Mistrz dynamiki i wolnego budowania nastroju, mieszania liryki z chrypką, Coltrane’owskiego szkwału, kombinacji, dzięki którym mógłby zrobić wspaniałą karierę solową. Lecz jego samozwańcza misja przywrócenia kulturalno-politycznego znaczenia jazzu, jak w pierwszej erze bopu i free-jazzu lat 60-tych, czyni go cokolwiek większym” pisał John Fordham w „The Guardian”.